E avvlì tu jà Kalimeru sto embi atto’ ‘900 (chijenneakosce) ìone den mia ma diu avvlè merammene ma ena ticho korafìu. Sta mesa atto’ ticho iche ena’ frea pu ndiàżżato ess ole’ ce diu tes avvlè, depoi to fìane.
E fotografìa tu Giuseppe Palumbo mas ditti pos ìone e żoì sto’ kosmo kecci ce klimmeno tis ghetonìa epù oli meràżżane otikanè. Ta spìddia kondà, pu ttàsane nâchune ole nomene dekapente famije ìsane to simài atto żisi gomao xe visìa, filaxi, epù to jeno iche cerò na milisi, epù ‘en iche manechìa emmès tus antropu.
‘En ìone panta agapi ce visìa, quai forè to jeno èttażże sta chèrria, ma dopu alìo jùriżże e filìa eces stin avvlì.
Sta pràmata grammena es grika, e avvlì ìo’ panta nomatimmeni emmès ta traùdia xe agapi, xe misitrìa, stes ninne-nanne. Stin avvlì ‘ttàżżane ‘cini pu pulùsane kapisciole, xe pa’ prama, ‘cini pu ettiàżżane kapase, kapasuni, umbrelle, skarpari, area, kanè fotografo pu diaènne ma ena’ mea apparèkkio na kami tes fotografie. Iche paddhikàrria pu traudùsane ce ndalùsane matinate ce tosse’ forè spicce otikanè mô nerò pu pelùsane panu ste’ ciofale tu jenu ce tos agapanto!
Acáu sto limbitári pu catizi
o nima echo na camo na chodò;
satti diavénni na me nominizi,
ce, satti anifti i porta to pornó,
na pì: “Ti tuso topo mu mirìzi!
Oiména! tin agápimu ipató
c’ivó su respundéo, ‘vó pesamméno:
Pátiso ferma, ti cuttento meno.”